مداحی شب پنجم ماه محرم - حضرت عبدالله (ع) – واحد کند (سنگین)
دلخون شدم از غم تو / ای عمّ بی یار و یاور
عبدالله مجتبایم / طفل یتیم برادر
عبداللهم ای عموجان – جانم فدای تو جانان
عمه رهایم نمی کرد، دستم ز دستش کشیدم
دیدم که دشمن تو را زد، با سر به سویت دویدم
پشت سرم دل پریشان ، عمه به دنبال من بود / از گوشه ی چشم عمه ، جاری شده گریه چون رود
آخر صدا زد عمویم ، زینب به خیمه تو برگرد / دیدم که با نیزه دشمن ، بر پهلو و پیکرش زد
عبداللهم ای عموجان – جانم فدای تو جانان
دیدم که شمشیر خود را دشمن به سمت تو آورد
کردم سپر دست خود را، آه از نهادم برآمد
دستم ز پیکر جدا شد ، ناله زدم ای عموجان / آنگه فتادم به روی ، جسم تو ای روح قرآن
بابای خود را که خواندم ، گردید اینگونه قسمت / با نیزه اش دشمنت وصل ، بنمود جسمم به جسمت
عبداللهم ای عموجان – جانم فدای تو جانان