نمیشه باورم / که رفتم از حرم / ممنونتم آقا / هستی، سایه ی رو سرم
ممنونتم آقا / منو، آوردی کربلا / دلم، میون مرقدت / شدش، اسیر و مبتلا
نمیشه باورم / که رفتم از حرم / ممنونتم آقا / هستی، سایه ی رو سرم
ممنونتم آقا / منو، آوردی کربلا / دلم، میون مرقدت / شدش، اسیر و مبتلا
ای حسینم! همیشه یاد تو به یادم / به جز تو دل به کس ندادم / بیا حسین برس به دادم
بر سر نی / سر تو سایه ی سرم بود / نام تو ذکر سحرم بود / تمام غصه معجرم بود
یک تنه میان لشکر - می زدم صلا چو حیدر
کوفیان اسیر زینب - من اسیر روی دلبر
خیال وصالت ربوده - همه عقل و هوش از سرِ ما
به گرمای این شوق شیرین - نباشد هراسی ز سرما
پریشان داغ ربابیم / عزادار غم های زینب
که آزار خار مغیلان / شده غصه ی پای زینب
شروع غم تو، از ان کوچه ها بود / ثقیفه اساس، غم کربلا بود
لیبک، یابن الحیدر
رسید از سفر/ قافله ای ز آل طاها
رسید از سفر/ کاروون غصه و غم ها
رسید از سفر/ زینب غمدیده و تنها
دل ها محزون، جاریه از چشما بارون / نشسته زینب کنار قبر، برادر نوحه خون
بعد از تو- چه مصیبت هایی که کشیدم
بعد از تو - غیر ماتم و غم چیزی ندیدم
بعد از تو - دیگه از همه دنیا دل بریدم
ثارالله، یاحسین 2 سالار زینب
رسیده قافله ای، به دشت کرببلا، وای وای وای
قافله ای که شده، اسیر رنج و بلا، وای وای وای
اولاد پیمبر، چون لاله ی پرپر / از رنج اسارت، غمدیده و مضطر
دل ها همه مشتاق زیارت شده حالا - جان ها همه مجنون غم و غصه ی مولا
ثارالله